Kennisbank

Πώς η Αυστρία μεταφράζει την ευρωπαϊκή γραμμή σε εθνικό δίκαιο

Μια ευρωπαϊκή οδηγία δεν είναι νόμος μέχρι να το αποφασίσει μια χώρα

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία περί βιωσιμότητας λειτουργεί με τη μορφή οδηγιών. Μια οδηγία θέτει έναν στόχο και ένα πλαίσιο, αλλά γίνεται δεσμευτική μόνο όταν ένα κράτος μέλος τη μετατρέπει σε εθνική νομοθεσία. Η Αυστρία το κάνει αυτό μέσω δικών της νομοθετικών διαδικασιών, με δικά της υπουργεία, δικούς της γύρους διαβούλευσης και δικό της ρυθμό. Ανάμεσα στο ευρωπαϊκό κείμενο και τον αυστριακό νόμο υπάρχει λοιπόν ένα στάδιο μετάφρασης, και σε αυτό το στάδιο γίνονται επιλογές: σχετικά με το πεδίο εφαρμογής, σχετικά με το ποιος είναι υπεύθυνος για τι, σχετικά με τον τρόπο διαμόρφωσης της εποπτείας και σχετικά με τους ισχύοντες μεταβατικούς κανόνες.

Αυτό είναι το κέντρο του λόγου για τον οποίο ένας ευρωπαϊκός κανόνας μπορεί να φαίνεται διαφορετικός στην Αυστρία απ' ό,τι στο ίδιο το κείμενο της οδηγίας. Όχι επειδή η Αυστρία αγνοεί τον κανόνα, αλλά επειδή η εθνική μεταφορά αποτελεί εξ ορισμού ένα δικό της έγγραφο, με δική του αριθμοδότηση και δική του ερμηνεία εννοιών που στην οδηγία έχουν σκόπιμα αφεθεί ανοιχτές.

Πού συνήθως προκύπτει η απόκλιση

Υπάρχουν μερικά σημεία όπου η εθνική μεταφορά κάνει διαρθρωτικά διαφορά, ακόμα και όταν η πρόθεση του ευρωπαίου νομοθέτη είναι παντού η ίδια.

• Ποιος ακριβώς εμπίπτει. Οι οδηγίες συχνά αφήνουν περιθώριο για ορισμούς μεγέθους, τομέα ή δομής ομίλου. Η Αυστρία μπορεί να συμπληρώσει αυτό το περιθώριο διαφορετικά από τις γειτονικές χώρες, με αποτέλεσμα μια επιχείρηση με συγκρίσιμο προφίλ να εμπίπτει σε μια υποχρέωση σε μία χώρα και όχι σε άλλη.
• Ποιος ασκεί εποπτεία και πώς. Η οδηγία προβλέπει εποπτεία, αλλά δεν καθορίζει ποιος φορέας την ασκεί. Η Αυστρία μπορεί να αναθέσει αυτό το καθήκον σε μια υπάρχουσα εποπτική αρχή ή σε έναν νεοσύστατο φορέα, με δικές του μεθόδους εργασίας και δικές του προσδοκίες όσον αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να προσκομιστούν.
• Μεταβατικές προθεσμίες και σταδιακή εισαγωγή. Οι οδηγίες προσφέρουν συχνά περιθώριο για μια σταδιακή πορεία προσαρμογής. Η Αυστρία μπορεί να προσαρτήσει σε αυτό ένα δικό της χρονοδιάγραμμα, το οποίο αποκλίνει από ό,τι ισχύει ως μεταβατική περίοδο σε άλλη χώρα.
• Η σχέση με το υφιστάμενο εθνικό δίκαιο. Η Αυστρία διαθέτει δική της νομοθεσία στους τομείς του εταιρικού δικαίου, των οικονομικών καταστάσεων και της ευθύνης. Νέες ευρωπαϊκές υποχρεώσεις εντάσσονται σε αυτήν, και αυτή η ένταξη μπορεί να επιβαρύνει, να ελαφρύνει ή να αφήσει αμετάβλητη μια υπάρχουσα υποχρέωση.

Κανένας από αυτούς τους μηχανισμούς δεν είναι μοναδικός για την Αυστρία. Το ίδιο μοτίβο μπορεί να αναγνωριστεί στον τρόπο με τον οποίο η Τσεχία αποκλίνει από την ευρωπαϊκή γραμμή και στον τρόπο με τον οποίο η Πορτογαλία μεταφράζει την ευρωπαϊκή γραμμή σε δική της νομοθεσία. Η οδηγία είναι η ίδια, η εθνική επεξεργασία όχι.

Γιατί αυτό δεν χωράει σε έναν και μόνο κατάλογο ελέγχου

Το αποτέλεσμα είναι ότι η ερώτηση "εμπίπτει η επιχείρησή μου σε αυτή την υποχρέωση" δεν μπορεί ποτέ να απαντηθεί μόνο με το ευρωπαϊκό κείμενο. Χρειάζεται πάντα ένα δεύτερο επίπεδο: η εθνική επικεφαλίδα που έχει τοποθετηθεί επάνω στη ευρωπαϊκή βάση. Για την Αυστρία αυτό σημαίνει ότι το επίκαιρο νομικό κείμενο και οι σχετικοί εκτελεστικοί κανόνες είναι η μόνη αξιόπιστη πηγή για κατώφλια, προθεσμίες και λεπτομέρειες εποπτείας. Αυτή η σελίδα περιγράφει τον μηχανισμό μέσω του οποίου προκύπτει η απόκλιση, όχι τα επίκαιρα στοιχεία, καθώς αυτά μεταβάλλονται και δεν είναι επιπλέον σταθερά προτού ολοκληρωθεί ή τροποποιηθεί η εθνική νομοθεσία.

Αυτό το μοτίβο εθνικών επικεφαλίδων αναγνωρίζεται καλά επίσης όταν το συγκρίνετε με μια χώρα όπου η ευρωπαϊκή βάση είναι η ίδια, αλλά η εθνική επεξεργασία είναι εκτενώς τεκμηριωμένη, όπως φαίνεται σε ποιες εθνικές επικεφαλίδες ισχύουν στη Γερμανία και σε ποιες εθνικές επικεφαλίδες ισχύουν στη Γαλλία. Όποιος δραστηριοποιείται σε περισσότερες χώρες πρέπει, λοιπόν, να διαπιστώνει εκ νέου ανά χώρα πού βρίσκεται η εθνική επικεφαλίδα, και να μην υποθέτει ότι μια υποχρέωση που έχει καθοριστεί σε μία χώρα ισχύει αυτόματα με τον ίδιο τρόπο σε άλλη χώρα.

Τι σημαίνει αυτό για το ερώτημα ποιος εμπίπτει σε μια επιχείρηση

Για έναν διευθυντή, οικονομικό διευθυντή (CFO), γενικό νομικό σύμβουλο (General Counsel) ή εσωτερικό ελεγκτή, αυτό σημαίνει ότι το πρώτο ερώτημα δεν είναι "τι λέει η ευρωπαϊκή οδηγία", αλλά "τι έχει κάνει η Αυστρία από αυτή, και ποιο μέρος του οργανισμού επηρεάζεται συγκεκριμένα". Αυτό εξαρτάται εν μέρει από τον τομέα: ο τρόπος με τον οποίο οι υποχρεώσεις βιωσιμότητας εφαρμόζονται π.χ. στους κανόνες ESG που ισχύουν για τον κατασκευαστικό κλάδο διαφέρει από τον τρόπο με τον οποίο αυτό εξελίσσεται στους κανόνες ESG που ισχύουν για τον κλάδο εγκαταστάσεων, και αυτές οι διαφορές τομέα προστίθενται στις εθνικές διαφορές. Ο Compliance Check έχει σκοπό να διαχωρίσει αυτά τα δύο επίπεδα, ευρωπαϊκό και εθνικό, ανά υποχρέωση και να τα αναθέσει σε έναν υπεύθυνο, με αποδεικτικά στοιχεία και έναν έλεγχο (control), έτσι ώστε ένα διοικητικό συμβούλιο να μπορεί να αποδείξει ότι έχει επισκόπηση αντί να πρέπει να διεκδικεί ότι την έχει.

Το εργαλείο που δημιουργεί αυτή την επισκόπηση βρίσκεται σε ανάπτυξη. Όποιος θέλει ήδη τώρα να μάθει πώς λειτουργεί αυτό για τη δική του κατάσταση, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής.

Το επόμενο ερώτημα: τι μπορεί να γίνει με αυτή την επισκόπηση

Μόλις γίνει σαφές ποιες υποχρεώσεις ισχύουν και ποιος είναι υπεύθυνος για αυτές, προκύπτει ένα δεύτερο ερώτημα: πόσο από την εργασία που προκύπτει από αυτό μπορεί να αυτοματοποιηθεί. Η συλλογή αναφορών, ο έλεγχος αποδεικτικών εγγράφων και η τήρηση ενός μητρώου ελέγχων (control-register) είναι εργασίες που μπορούν εύκολα να αναλυθούν. Η werkscan της FTE TO AI υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος αυτής της εργασίας μπορεί να αναληφθεί από την AI, έτσι ώστε να γίνεται σαφές πού παραμένουν απαραίτητες οι ανθρωποώρες και πού η επαναλαμβανόμενη εργασία μπορεί να αφαιρεθεί από τα χέρια.