Firma, która pyta, jakie zasady ESG mają zastosowanie, myśli często najpierw o sektorze, w którym działa, lub o wielkości przedsiębiorstwa. Sam produkt — to, co dokładnie jest wytwarzane, przetwarzane lub sprzedawane — jest odrębnym czynnikiem, niezależnym od tego, który może mieć równie duże znaczenie. Dwie firmy w tym samym sektorze, o porównywalnej wielkości, mogą podlegać innemu zestawowi zasad, ponieważ jedna firma wytwarza produkt, który podlega specyficznemu prawodawstwu produktowemu, a druga nie.
W ramach obowiązków ESG produkt odgrywa rolę na kilka sposobów. Niektóre regulacje wiążą obowiązki bezpośrednio z typem produktu: myślcie o surowcach, substancjach chemicznych, opakowaniach lub produktach o dłuższym cyklu życia, które podlegają zasadom gospodarki circularnej. Inne regulacje nie patrzą na sam produkt, lecz na to, co dzieje się w łańcuchu wokół niego — skąd pochodzą surowce, jak produkt jest wytwarzany lub co się z nim dzieje na końcu cyklu życia. Produkt może w związku z tym nieść ze sobą obowiązki, które są niezależne od klasyfikacji sektorowej firmy, która go wytwarza lub sprzedaje.
Co dokładnie obowiązuje, zależy od tego, jak produkt jest skategoryzowany w ramach danej regulacji, od rynku, na który jest wprowadzany, oraz od fazy w łańcuchu, w której firma się znajduje. Producent, importer i dystrybutor tego samego produktu mogą mieć każdy inne obowiązki. To sprawia, że produkt jest czynnikiem, który nie istnieje sam w sobie, lecz zawsze musi być rozpatrywany w połączeniu z rolą firmy w łańcuchu.
Gdy firma zmienia skład swojego portfolio produktowego — dodaje nowy produkt, modyfikuje istniejący produkt lub wycofuje linię produktową — może to przesunąć zestaw obowiązujących wymagań. Działa to w dwóch kierunkach. Zmiana produktu może spowodować wygaśnięcie obowiązków, które wcześniej obowiązywały, ale może również spowodować powstanie nowych obowiązków, których wcześniej nie było.
Weźmy na przykład zmianę w użyciu materiałów, która przenosi produkt do innych obowiązków sprawozdawczych, lub rozszerzenie na kategorię produktową, dla której obowiązują odrębne wymagania w zakresie należytej staranności. Nawet wydawałoby się niewielka zmiana, taka jak zmiana pochodzenia surowca, może aktywować obowiązek, który nie obowiązywał dla wcześniejszego produktu. Odwrotnie, zakończenie linii produktowej może spowodować wygaśnięcie obowiązku, który wcześniej miał zastosowanie.
Te przesunięcia nie są często zauważane jako pierwsze, ponieważ przy zmianie produktu uwaga zwykle skupia się na skutkach operacyjnych lub komercyjnych, a nie na aspekcie zgodności. Właśnie tam powstaje ryzyko: firma może być w pełni kontrolować sytuację w momencie pomiaru, a kilka miesięcy później już nie, bez żadnej zmiany w sektorze, wielkości czy formie prawnej — zmienił się tylko produkt.
Produkt jest jednym z kilku czynników, które łącznie determinują, jakie obowiązki obowiązują, i warto nie mylić tych czynników ze sobą. Tak samo sektor, w którym firma działa współdecyduje o tym, jakie zasady mają zastosowanie, niezależnie od produktu. Ponadto rolę odgrywa wielkość przedsiębiorstwa, a forma prawna może powodować, że obowiązki wypadają inaczej niż w przypadku porównywalnej firmy o innej strukturze prawnej. Dla firm działających międzynarodowo dodatkowo istotne jest, że kraje, w których firma działa same również są decydujące, ponieważ ta sama europejska zasada jest różnie wdrażana w każdym kraju. Te czynniki nie działają po sobie, lecz jednocześnie, a zmiana jednego z nich może wpłynąć na wynik innych.
Jakie obowiązki dokładnie obowiązują dla konkretnego produktu, zależy od precyzyjnej kategoryzacji w ramach właściwej regulacji, od roli firmy w łańcuchu oraz od rynku, na który produkt jest wprowadzany. Wartości progowe, definicje i terminy zmieniają się regularnie i różnią się w zależności od ram regulacyjnych, więc punktem wyjścia dla aktualnego tekstu jest samo źródło — dane rozporządzenie lub dyrektywa oraz jego krajowe wdrożenie. Ta strona opisuje czynnik i kierunek zmiany, nie precyzyjną granicę.
Wiedza, że produkt jest jednym z czynników determinujących obowiązujące wymagania, jest pierwszym krokiem. Kolejnym pytaniem jest, co się dzieje, gdy ten produkt się zmienia: który obowiązek wygasa, który powstaje, i kto w organizacji jest za to odpowiedzialny. Właśnie w tym miejscu zmiany wynikające ze zmiany produktu stają się przejrzyste, a także pojawia się związek ze zmianą w krajach, w których firma działa. Compliance Check ma na celu nie tylko sygnalizowanie tych obowiązków, ale przypisanie do każdego obowiązku właściciela, dokumentu dowodowego i mechanizmu kontrolnego, tak aby zarząd mógł wykazać, że sprawuje kontrolę — również wtedy, gdy produkt się zmienia.
Gdy jasne jest, jakie obowiązki obowiązują i jaki dowód jest do tego potrzebny, samo powstaje pytanie, jaką pojemność to wymaga i jaka jej część jest wystarczająco powtarzalna, aby ją zautomatyzować. Skaner pracy FTE TO AI wylicza dla każdego zadania, jaka część pracy może zostać przejęta przez AI, i tym samym odpowiada na moment, w którym firma nie tylko wie, jakie zasady obowiązują, lecz również chce wiedzieć, ile strukturalnie będzie kosztować wykazanie tego.
Compliance Check jest w budowie. Kto widzi w tym rolę dla własnej organizacji, może zapisać się na listę oczekujących.
Vraag maar welke verplichting op u van toepassing is, en waaraan u dat kunt aantonen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.