Οι κανόνες για την αναφορά βιωσιμότητας προέρχονται από τις Βρυξέλλες, αλλά οι Βρυξέλλες συντάσσουν μια οδηγία, όχι έναν κανονισμό. Μια οδηγία πρέπει να μεταφερθεί από κάθε κράτος μέλος στην εθνική νομοθεσία, και αυτή η διαδικασία μεταφοράς είναι η στιγμή που προκύπτουν οι διαφορές. Το ευρωπαϊκό κείμενο παρέχει ένα πλαίσιο· το εθνικό κοινοβούλιο, η εθνική εποπτική αρχή και οι εθνικοί επαγγελματικοί φορείς συμπληρώνουν αυτό το πλαίσιο. Για μια εταιρεία που έχει διαβάσει μόνο την ευρωπαϊκή σύνοψη, αυτή είναι η πρώτη παγίδα: η σύνοψη περιγράφει τον μέσο όρο, όχι το αποτέλεσμα σε μια συγκεκριμένη χώρα.
Κατά τη μεταφορά στην εθνική νομοθεσία της Πολωνίας, ορισμένοι μηχανισμοί είναι διαρθρωτικά ευαίσθητοι. Πρώτον, ο ίδιος ο ρυθμός μεταφοράς: τα κράτη μέλη δεν χρειάζεται να είναι όλα έτοιμα την ίδια ημερομηνία, και μια καθυστέρηση στην εθνική νομοθετική διαδικασία μεταβάλλει τη στιγμή κατά την οποία μια υποχρέωση γίνεται πράγματι εκτελεστή, ανεξάρτητα από την ευρωπαϊκή προθεσμία. Δεύτερον, ο ορισμός της εποπτικής αρχής: ποια εθνική αρχή επιβλέπει τη συμμόρφωση, ποιες αρμοδιότητες αποκτά αυτή η αρχή και πώς επιβάλλει την τήρηση των κανόνων, είναι μια εθνική επιλογή που μπορεί να διαφέρει από χώρα σε χώρα. Τρίτον, η σύνδεση με το υφιστάμενο εθνικό δίκαιο: η Πολωνία διέθετε ήδη δικούς της κανόνες για την ετήσια χρηματοοικονομική αναφορά, το εταιρικό δίκαιο και τη λογιστική, και οι νέες ευρωπαϊκές υποχρεώσεις ενσωματώνονται σε αυτούς. Αυτή η ενσωμάτωση μπορεί να επιβαρύνει, να ελαφρύνει ή να τοποθετήσει τις υποχρεώσεις σε διαφορετικό επίπεδο εντός του οργανισμού από ό,τι υποδηλώνει εκ πρώτης όψεως το ευρωπαϊκό κείμενο.
Μια συχνή υπόθεση είναι ότι τα κριτήρια που καθορίζουν αν μια εταιρεία εμπίπτει στην υποχρέωση εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο σε όλη την Ευρώπη. Αυτό δεν είναι δεδομένο. Οι εθνικοί νομοθέτες μπορούν, κατά τη μεταφορά, να κάνουν επιλογές σχετικά με τον τρόπο μεταχείρισης των ομίλων επιχειρήσεων, τον τρόπο ενσωμάτωσης θυγατρικών εταιρειών ξένων μητρικών, και τον τρόπο διαμόρφωσης των μεταβατικών περιόδων. Τα ακριβή όρια και οι προθεσμίες που ισχύουν στην Πολωνία αναφέρονται στον πολωνικό νόμο μεταφοράς και τους σχετικούς εκτελεστικούς κανόνες· αυτό το κείμενο πρέπει να το συμβουλεύεστε απευθείας, διότι οι νομοθετικές τροποποιήσεις προχωρούν ταχύτερα από όσο μπορεί να παρακολουθήσει οποιαδήποτε σύνοψη.
Η ευρωπαϊκή γραμμή απαιτεί διασφάλιση (assurance) της έκθεσης βιωσιμότητας, αλλά ποιος επιτρέπεται να παρέχει αυτή τη διασφάλιση και υπό ποιο πρότυπο, είναι και πάλι εθνική εφαρμογή. Στην Πολωνία, ο εθνικός επαγγελματικός φορέας των ελεγκτών, μαζί με τον νομοθέτη, καθορίζει ποια προσόντα απαιτούνται και ποιο επίπεδο διασφάλισης αναμένεται αρχικά. Αυτή η λεπτομέρεια καθορίζει στην πράξη ποιον πρέπει να απευθυνθεί μια εταιρεία και πότε, και είναι μια λεπτομέρεια που δεν καθορίζεται στην ίδια την ευρωπαϊκή οδηγία.
Είναι δελεαστικό να θεωρήσουμε την εθνική απόκλιση ως ζήτημα μετάφρασης: ο ίδιος κανόνας, διαφορετική γλώσσα. Αυτό υποτιμά τον μηχανισμό. Κάθε κράτος μέλος επανασυντάσσει την οδηγία εντός του δικού του νομοθετικού συστήματος, με δικούς του ορισμούς μορφών επιχειρήσεων, δικά του οικονομικά έτη, δικά του καθεστώτα κυρώσεων και δική του δομή εποπτείας. Μια εταιρεία με εγκαταστάσεις σε πολλές χώρες μπορεί έτσι, για μια υποχρέωση που φαινομενικά είναι η ίδια ως προς το περιεχόμενο, να χρειάζεται σε κάθε χώρα διαφορετικό υπεύθυνο, διαφορετικό αποδεικτικό στοιχείο και διαφορετική προθεσμία. Αυτό φαίνεται και σε άλλα κράτη μέλη: πώς η Σουηδία μετέφερε την ευρωπαϊκή οδηγία δείχνει διαφορετικό ρυθμό μεταφοράς από την Πολωνία, η δανική εφαρμογή της εποπτείας και της επιβολής τοποθετεί την ευθύνη διαφορετικά, και η ιρλανδική σύνδεση με το υφιστάμενο εταιρικό δίκαιο δείχνει πώς ένα υπάρχον νομικό σύστημα διαμορφώνει τους νέους κανόνες. Όποιος δραστηριοποιείται σε περισσότερες από αυτές τις χώρες, δεν μπορεί να βασίζεται σε ένα ενιαίο σύνολο κανόνων.
Για μια διοίκηση, έναν CFO, έναν general counsel ή έναν εσωτερικό ελεγκτή που πρέπει να μπορεί να αποδείξει ότι ο οργανισμός έχει τον έλεγχο, το ερώτημα δεν είναι μόνο ποια ευρωπαϊκή υποχρέωση ισχύει. Το ερώτημα είναι ποια εθνική εφαρμογή ισχύει για κάθε οντότητα του ομίλου, ποιος εντός του οργανισμού είναι υπεύθυνος για την απόδειξη ότι πληρούται αυτή η εθνική εφαρμογή, και ποιος έλεγχος αποδεικνύει ότι αυτή η διαδικασία είναι επαναλαμβανόμενη, όχι εφάπαξ. Αυτό απαιτεί μια επισκόπηση ανά χώρα και ανά οντότητα, με έναν υπεύθυνο, το αποδεικτικό στοιχείο και τον έλεγχο που αποδεικνύει ότι το αποδεικτικό στοιχείο παραμένει επίκαιρο, για κάθε υποχρέωση. Αυτή η επισκόπηση διαφέρει λογικά από αυτή που θα απαιτούνταν στην περίπτωση της αυστριακής εφαρμογής της ίδιας οδηγίας ή της τσεχικής προσέγγισης στις υποχρεώσεις αναφοράς, και πρέπει να επικαιροποιείται μόλις ένας από τους εθνικούς νομοθέτες τροποποιήσει το δικό του κείμενο.
Η σύνταξη αυτής της επισκόπησης, ανά χώρα, ανά οντότητα, ανά υποχρέωση, είναι σε μεγάλο βαθμό δομημένη εργασία: αναζήτηση εθνικών πηγών, εντοπισμός του σωστού κειμένου, σύνδεση του υπευθύνου εντός του οργανισμού με την υποχρέωση, και τακτοποίηση του αποδεικτικού στοιχείου. Ένα μέρος αυτής της εργασίας μπορεί να υποστηριχθεί με AI, ένα μέρος απαιτεί κρίση που πρέπει να παραμείνει σε ένα πρόσωπο. Η werkscan της FTE TO AI υπολογίζει, ανά εργασία, ποιο μέρος αυτής της δουλειάς μπορεί να αναλάβει η AI και ποιο όχι, ώστε να γίνεται σαφές πού δαπανάται χρόνος στην αναζήτηση πληροφοριών και πού στην πραγματική αξιολόγησή τους.
Η Compliance Check, που συνδέει ανά υποχρέωση έναν υπεύθυνο, το αποδεικτικό στοιχείο και έναν έλεγχο, βρίσκεται υπό κατασκευή. Όποιος θέλει να τη χρησιμοποιήσει μόλις γίνει διαθέσιμη, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής. Για το τρέχον πολωνικό νομοθετικό κείμενο και τα όρια, η εθνική πηγή, ή η συμβουλή κάποιου που παρακολουθεί καθημερινά την πολωνική μεταφορά, παραμένει το σημείο αναφοράς.
Vraag maar welke verplichting op u van toepassing is, en waaraan u dat kunt aantonen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.