Οι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί σπάνια είναι υπόχρεοι αναφοράς μόνο για τη δική τους επιχειρησιακή λειτουργία. Μια τράπεζα, ασφαλιστική εταιρεία ή διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων αντιμετωπίζει υποχρεώσεις σχετικά με τον δικό της οργανισμό, και ταυτόχρονα υποχρεώσεις που προκύπτουν από τον ρόλο του ως χρηματοδότη ή επενδυτή. Αυτό το δεύτερο επίπεδο προκύπτει επειδή ο κλιματικός και ο αντίκτυπος βιωσιμότητας του διοχετευμένου κεφαλαίου καταλογίζεται στον ίδιο τον οργανισμό, τουλάχιστον εν μέρει. Όπου μια παραγωγική επιχείρηση αναφέρεται στη δική της αλυσίδα, ένας χρηματοοικονομικός οργανισμός συχνά πρέπει επίσης να αναφέρει κάτι σχετικά με την αλυσίδα των πελατών και των επενδύσεών του. Αυτό διευρύνει το πεδίο εφαρμογής σε σχέση με τους περισσότερους άλλους κλάδους, και αυτό συστηματικά υποεκτιμάται κατά την πρώτη απογραφή.
Το αν ένας οργανισμός εμπίπτει σε μια συγκεκριμένη υποχρέωση αναφοράς εξαρτάται από τον τύπο άδειας, το μέγεθος του ισολογισμού ή των υπό διαχείριση περιουσιακών στοιχείων, και το ερώτημα αν ο οργανισμός είναι εισηγμένος στο χρηματιστήριο. Μια ασφαλιστική εταιρεία έχει διαφορετικά σημεία αναφοράς από μια επενδυτική επιχείρηση, και μια μικρή περιφερειακή τράπεζα μπορεί να εμπίπτει σε διαφορετικά όρια από μια μεγάλη τράπεζα. Επιπλέον, τομεακές υποχρεώσεις βιωσιμότητας παίζουν ρόλο παράλληλα με τα γενικά πλαίσια αναφοράς, με δικούς τους ορισμούς για το τι θεωρείται βιώσιμο και δικούς τους δείκτες για την έκθεση σε κλιματικό κίνδυνο. Ποιος συνδυασμός κανόνων ισχύει, και από ποια στιγμή, εξαρτάται από τον ακριβή χαρακτηρισμό του οργανισμού. Αυτός ο χαρακτηρισμός αλλάζει επίσης όταν το μέγεθος του οργανισμού αλλάζει, όταν πραγματοποιείται συγχώνευση, ή όταν ο νομοθέτης αναπροσαρμόζει τα όρια. Η επίκαιρη κατάταξη και οι ακριβείς προθεσμίες βρίσκονται στα νομικά κείμενα και στα σχετικά τεχνικά πρότυπα, όχι σε έναν σταθερό πίνακα που θα εξακολουθεί να ισχύει αύριο.
Τα ευρωπαϊκά πλαίσια για τον χρηματοοικονομικό τομέα εφαρμόζονται εθνικά και μερικές φορές συμπληρώνονται εθνικά, με δική τους εποπτική ερμηνεία ανά κράτος μέλος. Ένας οργανισμός που δραστηριοποιείται σε πολλές χώρες μπορεί να αντιμετωπίσει διαφορετικές ερμηνείες του ίδιου ευρωπαϊκού κανόνα, ανάλογα με τον τρόπο που τον χειρίζεται η εθνική εποπτική αρχή. Αυτή είναι η ίδια δυναμική που είναι ορατή στις υποχρεώσεις ESG που ισχύουν για τον κλάδο ενέργειας και στους κανόνες που ισχύουν για τον κλάδο ακινήτων: η ευρωπαϊκή κορυφή είναι το σημείο εκκίνησης, η εθνική εφαρμογή καθορίζει τι ζητείται στην πράξη από έναν οργανισμό. Για τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς προστίθεται επιπλέον η εποπτική αρχή ως πρόσθετο επίπεδο, με δικές της προσδοκίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο κλιματικός κίνδυνος ενσωματώνεται στη λειτουργία της επιχείρησης.
Ο πυρήνας του ζητήματος δεν είναι μόνο ποιοι κανόνες ισχύουν, αλλά ποιος εντός του οργανισμού είναι υπεύθυνος για κάθε τμήμα, ποιο αποδεικτικό στοιχείο αντιστοιχεί σε αυτό, και ποιος έλεγχος αποδεικνύει ότι η υποχρέωση τηρείται διαρθρωτικά και όχι περιστασιακά. Σε έναν χρηματοοικονομικό οργανισμό αυτή η ευθύνη περνά συχνά από πολλά τμήματα: ο κίνδυνος, η συμμόρφωση, η πιστωτική λειτουργία και η επενδυτική λειτουργία έχουν καθένα ένα κομμάτι του παζλ. Χωρίς έναν σαφή υπεύθυνο για κάθε υποχρέωση, δημιουργείται ο κίνδυνος να μην έχει κανείς τη συνολική εικόνα, ενώ μια εποπτική αρχή ή ελεγκτής θέλει ακριβώς αυτή τη συνολική εικόνα. Πώς μια διοίκηση οικοδομεί και τεκμηριώνει αυτή τη συνολική εικόνα περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με πώς μια διοίκηση αποδεικνύει ότι έχει τον έλεγχο.
Σε χρηματοοικονομικούς οργανισμούς, η αναφορά βιωσιμότητας αντιμετωπίζεται μερικές φορές ως προέκταση της τακτικής χρηματοοικονομικής αναφοράς, ενώ τα υποκείμενα δεδομένα προέρχονται από εντελώς διαφορετικές πηγές: πιστωτικά χαρτοφυλάκια, επενδυτικές εντολές, στοιχεία αντισυμβαλλομένων. Αυτά τα δεδομένα δεν είναι πάντα διαθέσιμα στη μορφή που απαιτεί η αναφορά, και η συλλογή τους απαιτεί χρόνο που δεν είναι πάντα προγραμματισμένος εκ των προτέρων. Η ίδια υποεκτίμηση του χρόνου προετοιμασίας εμφανίζεται σε άλλους κλάδους με σύνθετες αλυσίδες, όπως περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με γιατί οι επιχειρήσεις εκπλήσσονται από νομοθεσία που ήταν γνωστή εδώ και καιρό. Για τους χρηματοοικονομικούς οργανισμούς ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος, επειδή η αλυσίδα δεν σταματά στους δικούς τους προμηθευτές αλλά συνεχίζεται μέχρι τα χαρτοφυλάκια των πελατών.
Ο Compliance Check καταγράφει ποιες υποχρεώσεις ισχύουν για έναν συγκεκριμένο οργανισμό, ποιος εντός του οργανισμού είναι υπεύθυνος για κάθε υποχρέωση, ποιο αποδεικτικό στοιχείο απαιτείται, και ποιος έλεγχος αποδεικνύει ότι η διαδικασία λειτουργεί. Αυτό δεν αποτελεί υποκατάστατο νομικής συμβουλής ούτε δεύτερο σύνολο κανόνων παράλληλα με τον νόμο, αλλά το επίπεδο που κάνει ορατό αν ένας οργανισμός μπορεί να αποδείξει αυτό που δηλώνει ότι κάνει. Το εργαλείο βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό κατασκευή. Όποιος θέλει να το χρησιμοποιήσει μόλις γίνει διαθέσιμο, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής.
Η καταγραφή υποχρεώσεων, υπευθύνων, αποδεικτικών στοιχείων και ελέγχων είναι ακριβώς το είδος εργασίας που μπορεί να διαιρεθεί σε επαναλαμβανόμενες εργασίες: συλλογή δεδομένων, σύνδεση με τη νομοθεσία, καταγραφή ποιος υπογράφει για τι. Η FTE TO AI προσφέρει μια εργασιακή σάρωση που υπολογίζει ανά εργασία ποιο τμήμα αυτής μπορεί να αναλάβει η ΑΙ, έτσι ώστε οι ομάδες συμμόρφωσης να βλέπουν πού απελευθερώνεται capaciteit για την αξιολόγηση που παραμένει ανθρώπινη εργασία.
Vraag maar welke verplichting op u van toepassing is, en waaraan u dat kunt aantonen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.