Το CSRD είναι οδηγία, όχι κανονισμός. Αυτή η διάκριση καθορίζει γιατί το ερώτημα "ποιες ιδιαιτερότητες ισχύουν στο Βέλγιο" είναι σχετικό. Ένας κανονισμός λειτουργεί άμεσα σε κάθε κράτος μέλος με τον ίδιο τρόπο. Μια οδηγία πρέπει πρώτα να μεταφερθεί στην εθνική νομοθεσία, και κατά τη μεταφορά αυτή κάθε κράτος μέλος επιλέγει τη δική του διατύπωση, τις δικές του διαδικασίες και τη δική του εποπτική δομή. Το ευρωπαϊκό κείμενο καθορίζει ένα κατώτατο όριο· η εθνική διαδικασία μεταφοράς καθορίζει πώς αυτό το κατώτατο όριο εμφανίζεται στην πράξη για μια επιχείρηση που είναι εγκατεστημένη στο Βέλγιο ή έχει εκεί δραστηριότητες.
Αυτό κάνει την βελγική κατάσταση ένα ξεχωριστό επίπεδο πάνω από το ευρωπαϊκό επίπεδο. Όποιος συμβουλεύεται μόνο το ευρωπαϊκό κείμενο της οδηγίας, δεν βλέπει αυτόματα τι έχει προστεθεί, αυστηροποιηθεί ή διαμορφωθεί διαφορετικά κατά τη μεταφορά. Για μια διοίκηση που πρέπει να αποδείξει ότι έχει τον έλεγχο, ακριβώς αυτό είναι το σημείο όπου προκύπτει μια λανθασμένη υπόθεση: η παραδοχή ότι το ευρωπαϊκό κείμενο είναι όλη η ιστορία.
Το Βέλγιο έχει ομοσπονδιακή δομή με περιφερειακές και κοινοτικές αρμοδιότητες παράλληλα με τον ομοσπονδιακό νομοθέτη. Για μια οδηγία που άπτεται του εταιρικού δικαίου, του δικαίου των ετήσιων λογαριασμών και της εποπτείας της ποιότητας της αναφοράς, αυτό σημαίνει ότι εμπλέκονται πολλά όργανα στη μεταφορά και την εποπτεία. Η ακριβής κατανομή αρμοδιοτήτων, ο ορισμός εποπτικού φορέα για την υποχρέωση διασφάλισης (assurance) και ο τρόπος με τον οποίο προσαρμόζεται η υφιστάμενη βελγική νομοθεσία περί ετήσιων λογαριασμών, είναι ζητήματα που καθορίζονται στον εθνικό νόμο μεταφοράς και που μπορούν να αποκλίνουν από τον τρόπο με τον οποίο μια άλλη χώρα έχει επεξεργαστεί την ίδια οδηγία.
Και ο χρόνος της μεταφοράς διαφέρει ανά κράτος μέλος. Μια οδηγία δίνει μια καταληκτική ημερομηνία μέχρι την οποία πρέπει να είναι έτοιμη η εθνική νομοθεσία, αλλά τα κράτη μέλη δεν προσεγγίζουν όλα αυτήν την ημερομηνία την ίδια στιγμή, και η ενδιάμεση περίοδος έχει τις δικές της αβεβαιότητες σχετικά με το ποιο κείμενο ισχύει ακριβώς. Για μια επιχείρηση που τώρα οργανώνει μια διαδικασία συμμόρφωσης, αυτό είναι λόγος να μη βασίζεται σε μια υποτεθειμένη καταληκτική ημερομηνία, αλλά στην τρέχουσα κατάσταση της βελγικής νομοθεσίας μεταφοράς όπως έχει δημοσιευθεί τη στιγμή της συμβουλής.
Το Compliance Check δεν αφορά την αναδιατύπωση της ευρωπαϊκής ή βελγικής νομοθεσίας. Αυτό το έργο ανήκει στον νομοθέτη και τον εποπτικό φορέα, και το επίκαιρο κείμενο βρίσκεται εκεί. Αυτό που κάνει το Compliance Check είναι η μετάφραση από το "ποια υποχρέωση ισχύει" σε "ποιος είναι υπεύθυνος, ποιο αποδεικτικό στοιχείο συνοδεύει αυτό και ποιος έλεγχος αποδεικνύει ότι έχει συμβεί". Για μια βελγική εγκατάσταση αυτό σημαίνει τρία βήματα που συχνά παραλείπονται.
Το πρώτο βήμα είναι να διαπιστωθεί αν ο εθνικός νόμος μεταφοράς αποκλίνει σε κάποιο σημείο από ό,τι προτείνει το ευρωπαϊκό κείμενο της οδηγίας, για παράδειγμα στον τρόπο με τον οποίο έχει οργανωθεί η εποπτεία ή σε ποιο όργανο είναι αρμόδιο για την επιβολή. Το δεύτερο βήμα είναι να συνδεθεί αυτή η απόκλιση με έναν συγκεκριμένο υπεύθυνο εντός του οργανισμού: κάποιον που γνωρίζει ποιο βελγικό κείμενο εφαρμόζεται και που μπορεί να αποδείξει ότι έχει συμβουλευτεί την ορθή έκδοση. Το τρίτο βήμα είναι να καταγραφεί το αποδεικτικό στοιχείο με τρόπο που να αντέχει σε έλεγχο, όχι ως μεμονωμένη σημείωση αλλά ως μέρος ενός συνεχούς ελέγχου (control).
Αυτή η σειρά είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο το ερώτημα σχετικά με τις εθνικές ιδιαιτερότητες δεν σταματά στην επισήμανση μιας διαφοράς. Η διαφορά πρέπει να καταλήξει σε έναν υπεύθυνο, ένα αποδεικτικό στοιχείο και έναν έλεγχο, διαφορετικά παραμένει μια διαπίστωση χωρίς αξία για μια διοίκηση που οφείλει να λογοδοτήσει.
Ο μηχανισμός που ισχύει στο Βέλγιο, ομοσπονδιακή έναντι περιφερειακής αρμοδιότητας, δικός του χρόνος μεταφοράς, δική του εποπτική δομή, ισχύει σε σχεδόν κάθε κράτος μέλος με διαφορετική μορφή. Μια επιχείρηση με εγκαταστάσεις σε περισσότερες χώρες κάνει καλά να συνειδητοποιήσει ότι ο ίδιος ευρωπαϊκός κανόνας αποκτά διαφορετικό πρόσωπο ανά χώρα. Έτσι, η μεταφορά στην Ισπανία ακολουθεί τη δική της πορεία, όπως και ο τρόπος με τον οποίο η ιταλική προσαρμογή της ευρωπαϊκής γραμμής έχει επεξεργαστεί, ή πώς η Πολωνία έχει ενσωματώσει την οδηγία στη δική της νομοθεσία περί ετήσιων λογαριασμών. Και στη Σκανδιναβία οι διαδικασίες διαφέρουν: για μια σύγκριση συμβουλευτείτε πώς έχει διαμορφωθεί η σουηδική μεταφορά ή την κατάσταση της δανικής εφαρμογής, και για μια αγγλόφωνη δικαιοδοσία εντός της ΕΕ υπάρχει η επισκόπηση της ιρλανδικής νομοθεσίας μεταφοράς. Για έναν όμιλο με εγκαταστάσεις σε περισσότερες από αυτές τις χώρες, η σύγκριση δεν γίνεται μέσω ενός εγγράφου, αλλά μέσω μιας σειράς εθνικών κειμένων που το καθένα απαιτεί τη δική του προσοχή.
Το Compliance Check για τη βελγική κατάσταση βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό ανάπτυξη. Δεν υπάρχει ακόμη εργαλείο που να συνδέει αυτόματα το τρέχον βελγικό κείμενο μεταφοράς με έναν υπεύθυνο, ένα αποδεικτικό στοιχείο και έναν έλεγχο. Όποιος έχει ενδιαφέρον για αυτό μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής· δεν προσφέρεται τίποτα που δεν υπάρχει ακόμη, και δεν δίνεται καμία υπόσχεση σχετικά με το πότε το εργαλείο θα είναι έτοιμο για χρήση.
Μόλις γίνει σαφές ποιες βελγικές υποχρεώσεις ισχύουν και ποιος υπεύθυνος, ποιο αποδεικτικό στοιχείο και ποιος έλεγχος αντιστοιχούν σε αυτές, προκύπτει ένα επόμενο ερώτημα που δεν αφορά πλέον τη νομοθεσία αλλά την εκτέλεση: πόσο από την εργασία συλλογής, δόμησης και διατήρησης επικαιρότητας αυτού του αποδεικτικού στοιχείου μπορεί να γίνει με AI. Η [σάρωση εργασίας του FTE TO AI](https://ftetoai.com) υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος αυτής μπορεί να αναληφθεί από AI, ανεξάρτητα από το ερώτημα ποιος κανόνας ακριβώς εφαρμόζεται.
Vraag maar welke verplichting op u van toepassing is, en waaraan u dat kunt aantonen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.