Η CSRD είναι οδηγία, όχι κανονισμός. Αυτή η διάκριση αποτελεί τον πυρήνα κάθε ερωτήματος σχετικά με εθνικές κεφαλές. Μια οδηγία θέτει έναν στόχο και ένα ελάχιστο πλαίσιο· κάθε κράτος μέλος το μεταφέρει στη συνέχεια στη δική του νομοθεσία. Η Ισπανία το κάνει αυτό μέσω εθνικής ρύθμισης που βασίζεται σε ήδη υπάρχουσες υποχρεώσεις σχετικά με τη μη χρηματοοικονομική πληροφόρηση, και αυτή η μεταφορά μπορεί σε ορισμένα σημεία να είναι αυστηρότερη, ευρύτερη ή διατυπωμένη διαφορετικά από το ευρωπαϊκό κείμενο. Όποιος διαβάζει μόνο την οδηγία, χάνει έτσι ακριβώς το κομμάτι που κάνει τη διαφορά στην Ισπανία.
Οι εθνικές κεφαλές δεν προκύπτουν τυχαία. Εντοπίζονται διαρθρωτικά σε περιορισμένο αριθμό σημείων της νομοθεσίας:
Για την Ισπανία ισχύει ότι υπήρχε ήδη εδώ και καιρό ένα εθνικό πλαίσιο για τη μη χρηματοοικονομική πληροφόρηση, χτισμένο πάνω σε προηγούμενη ευρωπαϊκή και εθνική ρύθμιση. Κατά τη μεταφορά της CSRD, αυτό το πλαίσιο δεν αποσυνδέθηκε από ό,τι ήδη υπήρχε· ενσωματώθηκε σε αυτό. Αυτό σημαίνει ότι μια επιχείρηση που εξετάζει τι ισχύει στην Ισπανία, δεν πρέπει να διαβάσει μόνο το νέο κείμενο, αλλά και να ελέγξει τι από την παλαιότερη υποχρέωση έχει παραμείνει δίπλα ή κάτω από το νέο επίπεδο.
Το ερώτημα "εμπίπτει η επιχείρησή μου στην CSRD στην Ισπανία" δεν έχει, επομένως, μια σταθερή απάντηση που να ισχύει το ίδιο για όλη την Ευρώπη. Η απάντηση εξαρτάται από τα κατώφλια όπως αυτά έχουν καθοριστεί στον ισπανικό νόμο μεταφοράς, από το αν μια θυγατρική στην Ισπανία υπολογίζεται σε έναν όμιλο που εδρεύει αλλού στην Ευρώπη, και από την ημερομηνία κατά την οποία η εθνική νομοθεσία τέθηκε πράγματι σε ισχύ ή πρόκειται ακόμη να τεθεί. Αυτές οι ημερομηνίες διαφέρουν μεταξύ κρατών μελών και προσαρμόζονται τακτικά λόγω ευρωπαϊκών καθυστερήσεων ή εθνικής νομοθετικής διαδικασίας. Όποιος χρειάζεται έναν αριθμό ή ένα έτος, θα το βρει στο ισχύον ισπανικό νομοθετικό κείμενο και στην επεξήγηση του ορισμένου εποπτικού φορέα, όχι σε μια γενική περίληψη της οδηγίας.
Ο ίδιος μηχανισμός λειτουργεί σε κάθε κράτος μέλος, με λίγο διαφορετικό αποτέλεσμα. Έτσι μπορεί κανείς να δει πώς η ιταλική μεταφορά της CSRD διαφέρει από το κείμενο της οδηγίας, πώς η Πολωνία έχει συμπεριλάβει δικές της προσθήκες στην εθνική νομοθεσία και πώς η Σουηδία έχει ενσωματώσει την υποχρέωση σε ένα ήδη υπάρχον πλαίσιο αναφοράς. Επίσης μια σύγκριση με τη δανική προσέγγιση εποπτείας και επιβολής, την ιρλανδική μεταφορά και τον ρόλο του εθνικού εποπτικού φορέα και την αυστριακή διαμόρφωση του πεδίου εφαρμογής και των κατωφλίων δείχνει ότι η οδηγία είναι ένα κοινό σημείο εκκίνησης, όχι ένα κοινό αποτέλεσμα. Για μια επιχείρηση με εγκαταστάσεις σε περισσότερες χώρες, αυτό σημαίνει ότι η εθνική κεφαλή κάθε χώρας πρέπει να προσδιορίζεται ξεχωριστά· η εξαγωγή συμπερασμάτων από μία χώρα σε μια άλλη οδηγεί σε λανθασμένη εικόνα.
Το να γνωρίζει κανείς ότι η Ισπανία έχει δική της μεταφορά είναι ένα πρώτο βήμα. Το επόμενο βήμα είναι λιγότερο προφανές και πηγαίνει πέρα από αυτή απλά τη σελίδα: για κάθε υποχρέωση που προκύπτει από αυτή τη μεταφορά, πρέπει να είναι καθορισμένο ποιος εντός του οργανισμού είναι υπεύθυνος, ποιο αποδεικτικό στοιχείο δείχνει ότι η υποχρέωση έχει τηρηθεί, και ποιος έλεγχος (control) διατηρεί αυτό το αποδεικτικό στοιχείο τακτοποιημένο. Μια διοίκηση που μπορεί να αποδείξει ότι έχει τον έλεγχο, δεν το κάνει με παραπομπή στην οδηγία, αλλά με μια επισκόπηση όπου υποχρέωση, υπεύθυνος, αποδεικτικό στοιχείο και έλεγχος βρίσκονται μαζί. Αυτή η επισκόπηση είναι αυτό που παράγει το Compliance Check· το εργαλείο που δημιουργεί αυτή την επισκόπηση ανά χώρα και ανά υποχρέωση βρίσκεται υπό κατασκευή. Όποιος θέλει να ξεκινήσει ήδη να εργάζεται με αυτό, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής.
Μόλις γίνει σαφές ποιες υποχρεώσεις ισχύουν στην Ισπανία και ποιος είναι υπεύθυνος για αυτές, προκύπτει αυτόματα το ερώτημα πόσο από αυτή τη δουλειά πρέπει πράγματι να παραμείνει ανθρώπινη εργασία. Η συλλογή αποδεικτικών στοιχείων, η παρακολούθηση των ελέγχων (controls) και η παρακολούθηση αλλαγών στην εθνική νομοθεσία είναι εργασίες που μπορούν να αναλυθούν σε βήματα, και όχι κάθε βήμα απαιτεί τον ίδιο βαθμό ανθρώπινης κρίσης. Η werkscan της FTE TO AI υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος της μπορεί να αναληφθεί από AI, ώστε να γίνεται σαφές πού απελευθερώνεται capaciteit και πού παραμένει απαραίτητος ο ανθρώπινος έλεγχος (menselijk toezicht).
Vraag maar welke verplichting op u van toepassing is, en waaraan u dat kunt aantonen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.