Ο τομέας υγειονομικής περίθαλψης διαφέρει από τους περισσότερους άλλους τομείς, διότι ένα μεγάλο μέρος της επιχειρησιακής λειτουργίας δεν καθορίζεται από την αγορά, αλλά από κανόνες χρηματοδότησης, εποπτικές αρχές και ασφαλιστικούς οργανισμούς υγείας. Εκεί όπου μια παραγωγική επιχείρηση ή ένας πάροχος υπηρεσιών καθορίζει το δικό του επενδυτικό περιθώριο, στην υγειονομική περίθαλψη αυτό το περιθώριο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τιμολόγια, συμβάσεις και κανονισμούς που ο ίδιος ο οργανισμός δεν καθορίζει. Αυτό δεν μεταβάλλει ποιες υποχρεώσεις ESG ισχύουν, αλλά μεταβάλλει το πόσο βαρύνουν αυτές οι υποχρεώσεις τον οργανισμό, και ποιος εντός του οργανισμού λογοδοτεί γι' αυτό.
Ένα δεύτερο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι ο συνδυασμός νομικών μορφών. Νοσοκομεία, ιδρύματα ψυχικής υγείας, φροντίδα ηλικιωμένων και φροντίδα ατόμων με αναπηρία είναι συχνά ιδρύματα χωρίς μετόχους, ενώ ένα μέρος της υγειονομικής περίθαλψης παρέχεται ακριβώς από εμπορικές επιχειρήσεις, από αλυσίδες φαρμακείων έως προμηθευτές τεχνολογίας υγείας. Αυτοί οι δύο τύποι οργανισμών μπορούν να εμπίπτουν σε πολύ διαφορετικά όρια και υποχρεώσεις, ακόμη και όταν λειτουργούν στην ίδια αλυσίδα και για τον ίδιο ασθενή.
Οι ευρωπαϊκοί κανόνες σχετικά με την αναφορά βιωσιμότητας αποτελούν το σημείο εκκίνησης, αλλά ο τρόπος με τον οποίο μια χώρα μετατρέπει αυτούς τους κανόνες σε εθνική νομοθεσία καθορίζει τελικά ποιος ακριβώς πρέπει να υποβάλλει αναφορά, σε ποιο επίπεδο εντός ενός ομίλου, και με ποιες μεταβατικές περιόδους. Για τον τομέα υγειονομικής περίθαλψης αυτό αποτελεί πραγματικό σημείο σύγχυσης: ένας όμιλος υγειονομικής περίθαλψης που σε μία χώρα θεωρείται μία υπόχρεη σε αναφορά οντότητα, μπορεί σε άλλη χώρα να αξιολογείται ξεχωριστά ανά μονάδα υγειονομικής περίθαλψης. Επίσης, το ερώτημα αν οι επιχορηγήσεις, η δημόσια χρηματοδότηση ή η απουσία μετόχων επηρεάζουν τον καθορισμό των ορίων, διαφέρει ανά εθνική εφαρμογή. Όποιος θέλει να γνωρίζει για τον δικό του οργανισμό αν και πότε ισχύει μια υποχρέωση, πρέπει επομένως να εξετάσει όχι μόνο την ευρωπαϊκή οδηγία, αλλά και το κείμενο όπως έχει καθοριστεί στη δική του χώρα, καθώς και την τρέχουσα κατάστασή του, διότι οι μεταβατικές ρυθμίσεις και τα όρια τροποποιούνται τακτικά.
Οι οργανισμοί υγειονομικής περίθαλψης που δεν εμπίπτουν οι ίδιοι άμεσα στην υποχρέωση αναφοράς, συχνά έρχονται αντιμέτωποι μαζί της μέσω της αλυσίδας. Ένα νοσοκομείο που προμηθεύεται από μεγάλους προμηθευτές ιατρικού εξοπλισμού, φαρμακευτικών προϊόντων ή υπηρεσιών εγκαταστάσεων, μπορεί να δεχτεί ερωτήματα σχετικά με την ενεργειακή χρήση, τις συνθήκες εργασίας στους προμηθευτές ή τις ροές αποβλήτων, απλά και μόνο επειδή ο προμηθευτής χρειάζεται αυτές τις πληροφορίες για τη δική του αναφορά. Αυτός είναι διαφορετικός μηχανισμός από μια άμεση υποχρέωση, αλλά η επίδραση στη διοίκηση μπορεί να είναι συγκρίσιμη: πρέπει να υπάρχει κάποιος που γνωρίζει ποια δεδομένα ζητούνται, από πού προέρχονται και ποιος τα παρέχει.
Επιπλέον, ο τομέας υγειονομικής περίθαλψης είναι ένας τομέας όπου η ακίνητη περιουσία, η ενεργειακή κατανάλωση και η επεξεργασία ιατρικών αποβλήτων καθορίζουν σημαντικό μέρος των ζητημάτων βιωσιμότητας, ενώ τα θέματα που σχετίζονται με το προσωπικό, όπως ο φόρτος εργασίας, η εναλλαγή προσωπικού και οι συνθήκες εργασίας, αποτελούν εξίσου βαρύνον μέρος της κοινωνικής αναφοράς. Ποιο από αυτά τα δύο θέματα λαμβάνει το μεγαλύτερο βάρος διαφέρει ανά τύπο οργανισμού και δεν μπορεί να καθοριστεί με γενικούς όρους.
Το ερώτημα σε ποιους κανόνες εμπίπτει ένας οργανισμός είναι μόνο το πρώτο βήμα. Μια διοίκηση που πρέπει να αποδείξει ότι έχει τον έλεγχο, χρειάζεται περισσότερα από έναν κατάλογο νομικών άρθρων: χρειάζεται για κάθε υποχρέωση έναν υπεύθυνο, μια περιγραφή της απόδειξης που διατηρείται, και έναν έλεγχο που αποδεικνύει ότι αυτή η απόδειξη είναι ορθή και επίκαιρη. Χωρίς αυτή την κατηγοριοποίηση, η συμμόρφωση παραμένει μια συλλογή μεμονωμένων διαπιστώσεων αντί για ένα σύστημα στο οποίο μπορεί να βασιστεί το διοικητικό συμβούλιο, το εποπτικό συμβούλιο ή ένας ορκωτός λογιστής.
Ο Έλεγχος Συμμόρφωσης είναι δομημένος γύρω από αυτή την κατηγοριοποίηση: ποιες υποχρεώσεις ισχύουν, ποιος εντός του οργανισμού είναι υπεύθυνος γι' αυτές, ποια απόδειξη τις συνοδεύει και ποιος έλεγχος αποδεικνύει ότι είναι ορθή. Για τον τομέα υγειονομικής περίθαλψης αυτό σημαίνει συχνά έναν συνδυασμό ιατρικών, εγκαταστασιακών και προσωπικών φακέλων που τώρα διατηρούνται ξεχωριστά και που για σωστή αποδεικτικότητα πρέπει να συγκεντρωθούν.
Αυτός ο Έλεγχος Συμμόρφωσης κατασκευάζεται τώρα. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής· προς το παρόν δεν προσφέρεται τίποτα που να είναι ολοκληρωμένο.
Ο τρόπος με τον οποίο η χρηματοδότηση, η εποπτεία και η νομική μορφή διαμορφώνουν τις υποχρεώσεις ESG δεν είναι μοναδικός για τον τομέα υγειονομικής περίθαλψης. Στο χονδρικό εμπόριο η θέση στην αλυσίδα διαδραματίζει παρόμοιο ρόλο, στη μεταποιητική βιομηχανία η ενέργεια και οι παραγωγικές διαδικασίες καθορίζουν μεγάλο μέρος του φόρτου αναφοράς, και στην εκπαίδευση η δημόσια χρηματοδότηση προκαλεί παρόμοια καθυστέρηση μεταξύ ευρωπαϊκού κανόνα και πρακτικής εφαρμογής. Επίσης, οι επιχειρηματικές υπηρεσίες δείχνουν πώς τα ερωτήματα αλυσίδας από πελάτες μπορούν να βαρύνουν εξίσου με μια άμεση νομική υποχρέωση.
Η χαρτογράφηση υποχρεώσεων, υπευθύνων, αποδείξεων και ελέγχων αποτελεί και η ίδια εργασία: αναζήτηση σε φακέλους, συγκέντρωση δεδομένων από τμήματα, ενημέρωση τεκμηρίωσης και διατήρηση επισκοπήσεων. Ένα μέρος αυτών των εργασιών συνίσταται στην επανειλημμένη συλλογή και οργάνωση πληροφοριών που ήδη υπάρχουν κάπου στον οργανισμό. Η σκάνιση εργασίας της FTE TO AI υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος αυτής της εργασίας μπορεί να αναλάβει η ΤΝ, ώστε να γίνεται σαφές πού οι άνθρωποι απελευθερώνουν χρόνο για την αξιολόγηση που απαιτεί ανθρώπινη κρίση, και πού η συλλογή αποδείξεων μπορεί σε μεγάλο βαθμό να αυτοματοποιηθεί.
Vraag maar welke verplichting op u van toepassing is, en waaraan u dat kunt aantonen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.