Μια παραγωγική επιχείρηση διαφέρει από μια εταιρεία παροχής υπηρεσιών σε ένα σημείο που είναι καθοριστικό για τις υποχρεώσεις ESG: το μεγαλύτερο μέρος της περιβαλλοντικής επίπτωσης και μεγάλο μέρος του κινδύνου παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν βρίσκονται στις δικές της εγκαταστάσεις, αλλά στην αλυσίδα πριν και μετά από αυτές. Πρώτες ύλες, προμηθευτές, ενεργοβόρες διαδικασίες, μεταφορά ημικατεργασμένων προϊόντων, ρεύματα αποβλήτων. Ενώ ένας οργανισμός γραφείου εξετάζει κυρίως τη δική του λειτουργία, μια παραγωγική επιχείρηση πρέπει σχεδόν εξ ορισμού να εξετάζει και τα upstream και downstream στάδια. Αυτό μετατοπίζει το βάρος των υποχρεώσεων αναφοράς: λιγότερες ερωτήσεις για το δικό της γραφείο, περισσότερες ερωτήσεις για τις προμήθειες, τους προμηθευτές και την προέλευση των υλικών.
Αυτός ο προσανατολισμός στην αλυσίδα είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο οι παραγωγικές επιχειρήσεις έρχονται σχετικά συχνά σε επαφή με υποχρεώσεις που δεν προκύπτουν από ένα μόνο κανονιστικό πλαίσιο, αλλά από ένα άθροισμα: υποχρεώσεις αναφοράς σχετικά με τον ίδιο τον οργανισμό, προσδοκίες δέουσας επιμέλειας προς τους προμηθευτές, και απαιτήσεις που μεταφέρονται μέσω πελατών ή μεγάλων αγοραστών. Μια επιχείρηση που παραμένει η ίδια κάτω από ένα όριο μπορεί ωστόσο να δεχθεί ερωτήσεις επειδή ένας πελάτης πιο μακριά στην αλυσίδα υπόκειται σε υποχρέωση αναφοράς. Ποια ακριβώς όρια, προθεσμίες και ορισμοί ισχύουν, αλλάζει τακτικά και διαφέρει ανά κανονιστικό πλαίσιο. Αυτή η πληροφορία ανήκει στην τρέχουσα νομοθεσία και κανονιστική ρύθμιση, όχι σε αυτή τη σελίδα.
Το σημαντικότερο λάθος είναι να υποθέτει κανείς ότι ένας ευρωπαϊκός κανόνας εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο σε κάθε χώρα. Για τη μεταποιητική βιομηχανία αυτό είναι μάλλον ο κανόνας παρά η εξαίρεση. Μια ευρωπαϊκή οδηγία μεταφέρεται στην εθνική νομοθεσία, και κατά τη μεταφορά αυτή τα κράτη μέλη επιλέγουν δικούς τους ορισμούς μεγέθους, δικά τους πρόσθετα στοιχεία αναφοράς, δικές τους ρυθμιστικές αρχές και δικά τους καθεστώτα κυρώσεων. Για μια επιχείρηση με μονάδες παραγωγής ή εγκαταστάσεις σε περισσότερες από μία χώρες, αυτό σημαίνει ότι η υποχρέωση στα χαρτιά είναι ένας κανόνας, αλλά στην πράξη παράγει ανά χώρα διαφορετικό κατάλογο ερωτήσεων, αποδεικτικών στοιχείων και προθεσμιών.
Αυτός ο κίνδυνος συχνά υποτιμάται επειδή η ευρωπαϊκή προσαρμογή είναι γνωστή, ενώ η εθνική εφαρμογή γίνεται ορατή μόνο κατά την πρώτη αναφορά ή τον πρώτο επιθεωρητικό έλεγχο. Για μια παραγωγική επιχείρηση με εγκατάσταση σε περισσότερες από μία χώρες, ή με μητρική εταιρεία σε μία χώρα και μονάδα παραγωγής σε άλλη, αυτό είναι ένα επαναλαμβανόμενο σημείο: η υποχρέωση ενδέχεται να ισχύει παντού, αλλά ο τρόπος με τον οποίο πρέπει να παρέχεται το αποδεικτικό στοιχείο, όχι.
Αυτή η σελίδα δεν απαντά ποιος κανόνας εφαρμόζεται ακριβώς σε μια συγκεκριμένη επιχείρηση, με ποιο αριθμό άρθρου, ποιο όριο σε αριθμό εργαζομένων ή κύκλο εργασιών, ή ποια προθεσμία για την πρώτη αναφορά. Αυτό μεταβάλλεται, διαφέρει ανά χώρα και ανήκει στο πρωτογενές κείμενο της ίδιας της νομοθεσίας.
Αυτό που κάνει το προϊόν είναι το εξής: το Compliance Check καταγράφει ποιες υποχρεώσεις ενδέχεται να είναι σχετικές με την κατάσταση της επιχείρησης, και συνδέει με κάθε υποχρέωση τρία σταθερά στοιχεία. Έναν ιδιοκτήτη: ποιος εντός του οργανισμού είναι υπεύθυνος για την τήρηση αυτής της υποχρέωσης. Το αποδεικτικό στοιχείο: ποιο έγγραφο, ποια καταγραφή ή ποια τεκμηρίωση αποδεικνύει ότι έχει τηρηθεί η υποχρέωση. Ένα control: ποια επαναλαμβανόμενη διαδικασία εξασφαλίζει ότι το αποδεικτικό στοιχείο παραμένει επίκαιρο και πλήρες, όχι εφάπαξ αλλά διαρθρωτικά.
Αυτή η δομή προορίζεται για τη στιγμή που μια διοίκηση, ένας CFO, ένας General Counsel ή ένας εσωτερικός ελεγκτής πρέπει να μπορεί να αποδείξει ότι ο οργανισμός βρίσκεται υπό έλεγχο. Όχι η ύπαρξη ενός εγγράφου πολιτικής, αλλά το ερώτημα αν για κάθε ισχύουσα υποχρέωση είναι σαφές ποιος είναι υπεύθυνος, ποιο είναι το αποδεικτικό στοιχείο, και πώς αυτό το αποδεικτικό στοιχείο διατηρείται σε τάξη.
Αυτό δεν είναι ένα δεύτερο σύνολο κανόνων παράλληλα με την υπάρχουσα νομοθεσία, ούτε εξατομικευμένη συμβουλή. Το Compliance Check δεν αντικαθιστά νομικό έλεγχο και δεν διατυπώνει γνώμη σχετικά με το τι πρέπει να κάνει μια συγκεκριμένη επιχείρηση. Είναι ένα εργαλείο που θέτει ερωτήσεις σχετικά με την ίδια κατάσταση, καταγράφει με τάξη το τι προκύπτει από αυτές, και κάνει σαφές πού βρίσκεται ο ιδιοκτήτης, το αποδεικτικό στοιχείο και το control για κάθε υποχρέωση. Το αποτέλεσμα είναι μια δομημένη επισκόπηση, όχι εγγύηση και όχι κρίση σχετικά με την ορθότητα.
Η σύγκριση μεταξύ κλάδων δείχνει ότι το ερώτημα «σε ποιους κανόνες υπόκειται η επιχείρησή μου» σπάνια στέκεται μόνο του. Όποιος διαχειρίζεται μια παραγωγική επιχείρηση με προμηθευτές στον τομέα των μεταφορών, πελάτες στο λιανικό εμπόριο ή υπεργολάβους στον αγροτικό τομέα, έρχεται αντιμέτωπος με υποχρεώσεις που μεταφέρονται μέσω αυτών των εταίρων της αλυσίδας. Επίσης όποιος αγοράζει ή αναθέτει σε τρίτους επιχειρηματικές υπηρεσίες, όπως περιγράφεται στη σελίδα σχετικά με τις υποχρεώσεις ESG για τις επιχειρηματικές υπηρεσίες, διαπιστώνει ότι η υποχρέωση δεν σταματά στα σύνορα του κλάδου.
Το Compliance Check βρίσκεται αυτή τη στιγμή υπό κατασκευή. Δεν υπάρχει ακόμη διαθέσιμη λειτουργική έκδοση για παραγωγικές επιχειρήσεις που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σήμερα. Όποιος θέλει να παρακολουθήσει την εξέλιξη ή να αποκτήσει πρώτος πρόσβαση μόλις το εργαλείο είναι έτοιμο, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής. Αυτό είναι προς το παρόν το μόνο βήμα που μπορεί ειλικρινά να προσφερθεί εδώ.
Μόλις καταγραφεί ποιες υποχρεώσεις ισχύουν, ποιος είναι ο ιδιοκτήτης και ποιο αποδεικτικό στοιχείο απαιτείται, προκύπτει φυσικά για μια παραγωγική επιχείρηση ένα δεύτερο ερώτημα: ποιος πραγματοποιεί στην πράξη αυτή τη δουλειά. Η συγκέντρωση δεδομένων της αλυσίδας, η τήρηση φακέλων προμηθευτών, η διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων επίκαιρων ανά χώρα στην οποία δραστηριοποιείται η επιχείρηση, είναι εργασίες που μπορούν να αναλυθούν σε επιμέρους στοιχεία, μέρος των οποίων έχει επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα. Η ανάλυση εργασιών (werkscan) της FTE TO AI υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος αυτής της δουλειάς μπορεί να αναλάβει η τεχνητή νοημοσύνη, ώστε ένας οργανισμός να γνωρίζει όχι μόνο ποιες υποχρεώσεις ισχύουν, αλλά να αποκτά και μια συγκεκριμένη εικόνα του πόσης δυναμικότητας (capaciteit) χρειάζεται για να τις τηρεί διαρθρωτικά.
Vraag maar welke verplichting op u van toepassing is, en waaraan u dat kunt aantonen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.