Η CSRD είναι ευρωπαϊκή οδηγία, όχι κανονισμός. Αυτή η διάκριση αποτελεί τον πυρήνα κάθε ερωτήματος σχετικά με εθνικές κεφαλές. Μια οδηγία δεσμεύει τα κράτη μέλη ως προς ένα αποτέλεσμα, αλλά αφήνει τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο στο ίδιο το κράτος μέλος. Η Τσεχία έπρεπε να μεταφράσει το ευρωπαϊκό κείμενο στη δική της νομοθεσία, με δικούς της ορισμούς, δικές της αρμόδιες αρχές και δικές της διαδικασίες γύρω από την επιβολή και την εποπτεία. Ακριβώς σε αυτή τη μεταφραστική διαδικασία δημιουργείται χώρος για απόκλιση. Η οδηγία χαράζει μια γραμμή· ο εθνικός νόμος καθορίζει πώς αυτή η γραμμή εφαρμόζεται στην πράξη για μια εταιρεία που εδρεύει στην Τσεχία ή έχει εκεί θυγατρική.
Οι εθνικές κεφαλές δεν προκύπτουν επειδή μια χώρα αγνοεί τον ευρωπαϊκό κανόνα, αλλά επειδή η μεταφορά περιλαμβάνει επιλογές που η οδηγία αφήνει ανοιχτές. Σκεφτείτε τον ακριβή ορισμό των κριτηρίων μεγέθους σε εθνικό νόμισμα και εθνικούς λογιστικούς κανόνες, το ζήτημα ποια εποπτική αρχή ελέγχει τις αναφορές και ποιες αρμοδιότητες αποκτά αυτή η αρχή σε περίπτωση παραλείψεων, και τον τρόπο με τον οποίο οι εθνικοί κανόνες ελεγκτικής σχετίζονται με τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις διασφάλισης (assurance). Επίσης οι μεταβατικές περίοδοι που ορίζει ένα κράτος μέλος για τα πρώτα έτη αναφοράς μπορούν να αποκλίνουν από ό,τι είναι σύνηθες αλλού στην Ευρώπη. Για την Τσεχία ισχύει ότι η μεταφορά γίνεται μέσω της δικής της νομοθεσίας περί λογιστικής και ετήσιων οικονομικών καταστάσεων, πράγμα που σημαίνει ότι τα ακριβή όρια, οι προθεσμίες και οι υποδείξεις των αρμόδιων αρχών βρίσκονται σε αυτό το εθνικό κείμενο, όχι στην ίδια την ευρωπαϊκή οδηγία.
Μια διοίκηση που συμβουλεύεται μόνο την ευρωπαϊκή οδηγία δεν βλέπει το τελευταίο βήμα: ποια αρχή στην Τσεχία ασκεί εποπτεία, ποιο εθνικό όριο ισχύει σε τσεχικές κορόνες ή σε τοπικούς λογιστικούς όρους, και ποια κύρωση ή διαδικασία διόρθωσης εφαρμόζεται σε περίπτωση παράλειψης. Αυτή η πληροφορία δεν είναι σταθερή σε αυτή την επισκόπηση, επειδή η εθνική νομοθεσία μεταβάλλεται και επειδή το ακριβές κείμενο μπορεί να διαφέρει ανά εκτελεστική απόφαση. Αυτό που όμως είναι σταθερό, είναι ο μηχανισμός: η οδηγία δίνει το πλαίσιο, ο εθνικός νόμος συμπληρώνει τα νούμερα και τις αρχές. Όποιος θέλει να γνωρίζει τι ακριβώς ισχύει στην Τσεχία, πρέπει να συμβουλευτεί τον τρέχοντα εθνικό νόμο μεταφοράς, όχι μόνο το ευρωπαϊκό κείμενο.
Για έναν όμιλο με μητρική εταιρεία σε άλλη χώρα και θυγατρική στην Τσεχία προστίθεται ένα επιπλέον επίπεδο. Η οδηγία ρυθμίζει υπό ποιες προϋποθέσεις μια θυγατρική μπορεί να στηριχθεί στην αναφορά του ομίλου, αλλά η εθνική μεταφορά καθορίζει πώς ελέγχεται αυτή η εξαίρεση και ποια πληροφορία απαιτεί προς τούτο η τσεχική αρχή. Μια εταιρεία που υποθέτει ότι η ενοποίηση σε επίπεδο ομίλου αφαιρεί αυτόματα μια τοπική υποχρέωση, μπορεί να πλανάται τη στιγμή που το εθνικό κείμενο θέτει δική του προϋπόθεση. Αυτό είναι ακριβώς το μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε πολλά κράτη μέλη: η ευρωπαϊκή γραμμή είναι σαφής, η εθνική εφαρμογή περιέχει μια λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά μεταξύ του να είναι κανείς δεσμευμένος ή όχι.
Η Τσεχία δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση. Ο ίδιος μηχανισμός από οδηγία σε εθνικό νόμο ισχύει σε κάθε κράτος μέλος, και το αποτέλεσμα διαφέρει κάθε φορά ακριβώς όσο χρειάζεται για να προκαλέσει σύγχυση σε έναν όμιλο με εγκαταστάσεις σε περισσότερες χώρες. Έτσι μπορεί κανείς να διαβάσει πού αποκλίνει η Γερμανία από την ευρωπαϊκή γραμμή στο ζήτημα της εποπτείας και των κυρώσεων, ποιες κεφαλές ισχύουν στη μεταφορά στη Γαλλία μέσω της σελίδας σχετικά με πού αποκλίνει η Γαλλία από την ευρωπαϊκή γραμμή, και πώς το Βέλγιο έχει ορίσει δικές του αρμόδιες αρχές μέσω πού αποκλίνει το Βέλγιο από την ευρωπαϊκή γραμμή. Για μια εταιρεία με εγκαταστάσεις στη Νότια Ευρώπη είναι επίσης σχετικό ποιες εθνικές κεφαλές ισχύουν στην Πορτογαλία, μαζί με τις μεταφορές στην Ισπανία και την Ιταλία που με παρόμοιο τρόπο έχουν δικούς τους ορισμούς και προθεσμίες. Όποιος δραστηριοποιείται σε περισσότερα κράτη μέλη, καλά θα κάνει να καθορίζει ανά χώρα ξεχωριστά ποια αρχή είναι αρμόδια και ποιο εθνικό όριο ισχύει, αντί να υποθέτει ότι το ευρωπαϊκό κείμενο εφαρμόζεται παντού με τον ίδιο τρόπο.
Ο Compliance Check χαρτογραφεί ποιες υποχρεώσεις ισχύουν για μια συγκεκριμένη οντότητα, ποιος εντός του οργανισμού είναι υπεύθυνος για κάθε υποχρέωση, ποιο αποδεικτικό στοιχείο απαιτείται για την εκπλήρωση αυτής της υποχρέωσης και ποιος έλεγχος (control) την επιτηρεί. Για μια εταιρεία με εγκατάσταση στην Τσεχία αυτό σημαίνει ότι το εθνικό επίπεδο δεν παραλείπεται: ο έλεγχος επισημαίνει πού μια ευρωπαϊκή υποχρέωση αποκτά εθνική εφαρμογή και πού, επομένως, χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση ως προς ποια αρχή, ποια προθεσμία και ποιο όριο ισχύουν ακριβώς. Αυτό δεν αποτελεί δεύτερο σύνολο κανόνων παράλληλα με την ευρωπαϊκή οδηγία, αλλά το επίπεδο που κάνει ορατό τι πρέπει να μπορεί να αποδείξει μια διοίκηση: ότι έχει τεθεί το σωστό ερώτημα και ότι η απάντηση έχει καταγραφεί κάπου.
Μόλις γίνει σαφές ποιες υποχρεώσεις ισχύουν και ποιος είναι υπεύθυνος για αυτές, το ερώτημα μετατοπίζεται προς την εκτέλεση: ποιος κάνει τη δουλειά που απαιτείται για τη συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων, τη διατήρηση φακέλων και την προετοιμασία αναφορών. Η ανάλυση εργασίας (werkscan) της FTE TO AI υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος αυτής της δουλειάς μπορεί να αναλάβει η τεχνητή νοημοσύνη, ώστε ένας οργανισμός να γνωρίζει όχι μόνο τι πρέπει να γίνει, αλλά και πόση ανθρώπινη ικανότητα (capaciteit) απαιτείται συγκεκριμένα και πόσο από αυτό μπορεί να αυτοματοποιηθεί.
Ο Compliance Check βρίσκεται υπό κατασκευή. Όποιος θέλει να ενημερωθεί μόλις το εργαλείο γίνει διαθέσιμο, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής.
Vraag maar welke verplichting op u van toepassing is, en waaraan u dat kunt aantonen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.